बुडून जावे त्या वाटांनी
रंग असावा तो स्वप्नांचा
हळुवार,गोजिऱ्या प्रितीचा
अशाच एका संध्याकाळी
अविरत असावा तो क्षण
क्षण असावा तो स्पर्शाचा
हळुवार,लाजऱ्या लाजाळूचा.
अशाच एका संध्याकाळी
ऋतू असावा तो झरणारा
चिंब भिजावे दोन जिवांनी
आसुसलेल्या त्या डोळ्यांनी
अशाच एका संध्याकाळी
हरवून जावे त्या वाटेवर
आस नको ती परतीची
वेल्हाळ,जुजबी दुनियेची
अशाच एका संध्याकाळी
संगत हवी फक्त तुझी
असो दुरावा दुजांचा
परी साथ असावी फक्त माझी
अशाच एका संध्याकाळी
बांध फुटावा तो विरहाचा
विरून जावे त्या श्वासांनी
निशब्द तुझ्या त्या आठवणींनी
निशब्द तुझ्या त्या आठवणींनी...
संदिप सामग
